موسسه‌ی کتابخانه و موزه‌ی ملی ملک | گنجینه‌های موزه

نمایشگاه تمبر

تاریخچه ارتباطات پستی را درایران به دوره هخامنشی و داریوش اول نسبت داده اند که شامل شبکه گسترده ای از پیکهای سواره و پیاده بود. با تاسيس چاپارخانه توسط ايرانيان، يونانيان وسپس روميها اين سيستم را درامپراتوري خود بكار گرفتند و با گذشت زمان این شبکه ارتباطی رو به تکامل نهاد.
در سال ۱۸۳۷ میلادی رونالد هیل مطالعات گسترده ای را در زمینه پست انجام داد و تصميم گرفت بدون ضرر به خزانه دولت، كشور را از يك سرويس مراسلاتي كم هزينه بهره مند كند. پیش پرداخت كرايه، مقدمات طرحي را فراهم كرد كه بعدها منجر به ابداع تمبر و پرداخت هزينه پستي شد. وي ابتدا استفاده از پاكت و نوارهاي چاپ شده را پيشنهاد كرد كه چندان مورد استقبال مردم واقع نشد و سرانجام در ۶ ماه می ۱۸۴۰ م اولین تمبرمعروف به پني سياه منتشر شد.
با سفر ناصر الدین شاه قاجار به فرنگ چاپ و انتشار تمبر در ایران قوت گرفت. شاه پس از بازگشت از فرنگ، در سال ۱۸۶۵ م (۱۲۸۲ ه. ق ) هیاتی را جهت مطالعه و بررسی روانه فرانسه کرد. در آن زمان آلبرت بارنمونه هایی در ۴ نوع مختلف ۱، ۲، ۴ و ۸ شاهي با علامت شير و خورشيد در وسط و نرخ تمبر در چهار گوشه طراحی کرد. سپس اولين سري تمبر موسوم به باقري در سال ۱۲۴۷ ش در چاپخانه فاروس تهران چاپ و منتشر شد.در سال ۱۸۷۵ م اتحادیه جهانی پست تشکیل و در اول سپتامبر ۱۸۷۷ م ایران به عضویت این اتحادیه درآمد.
در سالن تمبر موزه ملی ملک بیش از ۲۰۰۰ قطعه تمبر از جمله اولین تمبر منتشره ایران- سری باقری-، آزادستان، پست انقلابی ایران و حتی تمبرهای خارجی در معرض دید بازدیدکنندگان است.